پهريون / ڏهن حڪم

ڏهن حڪم

OS DEZ MANDAMENTOS

خدا جا قانون

وڌيڪ ڄاڻو


ڏهن حڪم يا ڳالهين جو نالو خدا جي طرفان مقرر ڪيل قانون (قاعدن) جو پٿر جي ٻه گولن تي مقرر ڪيو ويو آهي ۽ موسى کي هورب ۾ پهچايو ويو آهي (3 Exodus) سينا ​​پرينسل تي.

سينا ملڪ: پهاڙهو ۽ ٿر جي ريگستاني مصر، سوز ۽ اقا جي وچ ۾ آهي. لاطيني پايني (تقريبا) لاطيني ۽ آوناولا (جزائر) کان هڪ اپٻيلا، هڪ جيولوجيڪ ٺهيل آهي، جنهن ۾ زمين، जो एक ठूलो क्षेत्रबाट जमीनको विस्तार हो जसको लगभग सबै पक्षहरूमा पानी घेरिएको छ، وڏي علائقي کي استقبال سڏيو ويندو آهي. Sinai Peninsula تي ڪلڪ ڪريو ۽ ڏسو.

قانون جا ٻه حصا

ٽيبلٽن ۾ ڏهن اخلاقي قانون شامل هئا جن کي موسي پنهنجي قوم جي لاء خدا وٽان موصول ڪيو هو (Exodus 19، Exodus 20. 1-17 ۽ 31 Exodus. 18).

جيڪڏهن هن ٽيبل چورس يا نوآبادياتي انداز هئا، ان کي ڪوئي نه رکندو آھي. ڇا ڪو به شڪ نه مليل آهي: بدران مان هڪ، پوء سڀني ڏهن حڪمن تي ھڪ بورڊ تي آساني سان پورو ڪري ڇڏي، اهڙيء طرح مختلف انجڻن ۽ سکر ڇو ٻن لکئي.

بائبل جو تجزيه تجزيو ڪرڻ ۾ آهي Mateus 22. 34 هڪ 40جڏهن فريسيس عيسى کان پڇيو ته شريعت جو وڏي ۾ وڏو حڪم هو، مون هڪ کان ٻه بٽڻ جي سبب سمجهڻ شروع ڪيو. هيٺيان بائبل گذري ڏسو.

سڀ کان وڏو مشورو. متيش 22. 34-40

پوء فريسيس ٻڌي ٻڌو تہ سدودي کي ماٺ ڪري ڇڏيندا ھئا، اھي گڏ ڪري گڏ ٿيا. ۽ انهن مان هڪ، قانون جي هڪ ڊاڪٽر، کانئس پڇيو ته کيس ڪوشش ڪرڻ لاء، ماسٽر، قانون ۾ وڏو حڪم ڇا آهي؟؟ عيسي انھن کي چيو تہ "تون پنھنجي خدا جي خدا سان پنھنجو دل، پنھنجي سڄي روح سان ۽ پنھنجي سڄي ذھن سان. هي پهريون ۽ وڏو حڪم آهي. ٻيو، ٻيو ئي، جهڙوڪ آهي: تون پنهنجي پاڙيسري کي پاڻ وانگر پيار ڪر. انهن ٻنهي حڪمن مان سڀني قانون ۽ نبين کي پڪاريو.

مٿين حديث ۾ اسين خدا جي قانون ۾ جدائي ڏسن ٿاڏسو: "هنن ٻنهي حڪمن مان سڀني قانونن ۽ نبين کي هڻندا آهن."

هي گذري به اندر ۾ آهي مارڪوڪس 12. 28-34.

اهو بائبل جي مٿين حديث ۾ ڏٺو وڃي ٿو ته يسوع رڳو صرف جيڪي عالمن کي ڄاڻايو ويو هو اهو پڙهيو ويو: خدا جي هر شيء مٿان محبت ڪرڻ لاء (دروازي جي جسماني 6.5) ۽ پنهنجي پاڙيسريء کي پنهنجو پاڻ ڏانهن (Leviticus 19. 18), اهي ٻئي حڪم سڄي قانون ۽ نبين تي منحصر آهن.. پر پوء به الله جي قانون جي علم سان، فريسين سبت جي وڏي حڪم طور لاڳو ڪرڻ لاء آيو، حضرت عيسي کي ٻين جي ڀيٽ ۾ ڪو وڏو حڪم ڪري پر وجود ۾.

پر ڇاڪاڻ⁠تہ خدا پنھنجي حڪم کي ٻن حصن ۾ ورهايو?

خدا جو ڪو بائبل کاتو نه آهي، جيڪو چار بورڊ تي هڪ حڪم ۽ لکت تي لکندو آهي، پر اسان ڄاڻون ٿا ته اهي خدا جي طرفان ٻه جدا پٿر جي گولن تي لکيل هئا.19 Exodus، 20 Exodus، ۽ 31 Exodus. 18). پر جيڪڏهن توهان گهٽ ۾ گهٽ خدا جي ڪلام جو احساس آهي ته توهان جلد ئي سمجهي سگهندؤ چار پهريون حڪم انسان لاء ۽ ٻيو ٻئي لاء خدا ڏانهن اشارو آهي ڇهه انسان کان سواء انسان کان سواء ٻيو ڪوبه ٻيو ڪونه آهي. انهي ڪري اهي اهي جدا جدا ٽيبل تي لکيل هئا. ڇا عيسى فريسيس کي ڇا چوڻ چاهيندو هو: جيڪڏهن توهان خدا سان پيار ڪيو، ته رکو چار primeiros mandamentos, e se amas a teu próximo como a ti mesmo, guarda os outros ڇهه. فريسيس هن سچائي کان واقف هئا، ۽ اڃان تائين سبت کاٻي ٻئي حڪم جي مٿان رکيا ويا هئا ۽ انهي ڏينهن جي مردن جي روايتون پيدا ڪندي، هن کي چوٿين حڪم کي غلط قرار ڏنو ويو.

خدا جي عظيم شيون - Exodus 20. 1-17.

خدا پنھنجي قانون کي ٻن حصن ۾ ورهايو: پهرين کان چوٿين حڪم کان، اھو ماڻھو انسان جي فرمانبرداري کي ظاھر ڪري ٿو، ۽ ٻين ڇھ ماڻھو، ماڻھو انسان جي فرمانبرداري کي ظاھر ڪري ٿو، جنھن ڪري اھي اھي ٽيبل تي لکيا ويا آھن. الڳ الڳ. هيٺ ڏنل قانون تي هڪ نظر وٺو ۽ ڏسو ته ٻه بورڊ آهن.

DO PRIMEIRO AO QUARTO MANDAMENTO – DE DEUS PARA O HOMEM

خدا انھن سڀني ڳالھين کي چوڻ لڳا تہ "آء تنھنجو خداوند آھيان، جيڪو اوھان کي مصر جي ٻاھران کان ٻاھر ڪڍي ڇڏيو.تون مون کان اڳ ٻيو معبود نه آهين..

ايڪسمڪس - توهان لاء توهان جي قبرن جي شڪل نه آهي ۽ نه جيڪا آسمان ۾ مٿي آهي يا ان جي هيٺان زمين ۾ آهي يا زمين جي اندر پاڻيء جي وچ ۾ آهي. تون انھن کي سجدو نه ڪر ۽ نڪي انھن جي عبادت ڪر. ڇالاء⁠جو آء تنھنجو خدا ھڪڙو خدا ھڪڙو حسد خدا آھيان، جيڪي ٻارن تي پيء جي بدلي جي بدلي ۾ مون کي ٽيون ۽ چوٿين نسل آھن جيڪي نفرت ڪن ٿا، ۽ مون کي هزارين انھن تي رحم ڪر ۽ منھنجي حڪم تي عمل ڪر.

ايڪسمڪس - توھان پنھنجي پالڻھار جي خدا جي نالي تي بيھڪ نه وٺو. ڇالاء⁠جو خدا کيس غفلت ۾ نه رکي سگهندو جيڪو سندس نالي تي بيهي ٿو.

4 - سبت جي ڏينھن کي ياد ڪر، اھو پاڪ رکون.. ڇھن ڏينھن ڪم ڪريو، ۽ سڀيئي ڪم ڪريو. پر ستين ڏينھن جو خداوند پنھنجي خدا جي سبت کا ڏينھن آھي. ان ڏينھن اوھين ڪنھن ڪم کي نہ ڪندين ۽ نڪي تون، نڪي تنھنجي پٽ، نڪي تنھنجي ڌيء، نہ پنھنجو خادم، نہ نفيس، نہايتا جانور، نہ اجنبي، جيڪي اوھان جي دروازن اندر آھي. ڇھن ڏينھن ۾، خداوند آسمان ۽ زمين کي سمنڊ، ۽ جيڪي سڀني ۾ آھي، ۽ ستين ڏينھن آرام ڪيو. تنھنڪري خداوند سبت جي ڏينھن تي برڪت ڪئي ۽ ان کي پاڪ ڪيو.

DO QUINTO AO DÉCIMO MANDAMENTO – DO HOMEM PARA O HOMEM

پنهنجي پيء ۽ توهان جي ماء کي عزت ڏي، توهان جا ڏينهن توهان جي ملڪ ۾ هجن جنهن جو رب رب العالمين توهان کي ڏئي ٿو.

ايڪسڪس - توهان کي مارڻ نه ڏيندو.

ايڪسمڪس - توهان زنا ڪرڻ نه گهرجي.

ايڪس اينڪس - توهان کي چوري نه سگهندو.

ايڪسمڪس - توهان پنهنجي پاڙيسري جي خلاف ڪوڙي شاھدي نه کڻندي.

ايستائين جو تون پنهنجي پاڙيسري جي گھر کي ڌوڪي نه ڇڏيندين، پنهنجي پاڙيسري جي زال کي ناراضگي ڪرڻ وارو نه، هن جي خادم، نه ئي هن جي گلي، نه ئي هن جي گڏي، يا نهايت پنهنجي پاڙيسري جي.

بائبل وضاحت

اهو هڪ جامع ۽ ڪجهه متنازع موضوع آهي، تنهنڪري اسان هن موضوع جي بنياديات کي پتو ڏين ٿا، عام سوالن جو جواب ڏيڻ جي ڪوشش ڪنداسين جهڙوڪ: ڇا قانون واقعي ختم ٿي چڪو آهي يا اهو اڃا تائين صحيح آهي؟ قانون ڇا چئجي ٿو؟ قانون جو فعل ڇا آهي؟ ڇا قانون جو بچايو آهي؟ ڇا اسان ممڪن آھي تھ اسان انسانن کي ان جي حفاظت ڪرڻ لاء؟

Encontramos A Santa Lei de Deus em Êxodo 20:3-17, comumente a chamamos de Os Dez Mandamentos; vejamos cada um deles e o que significam:

  • 1º مميٽريس (وي ايس 3): “Não terás outros deuses diante de mim.” Este Mandamento se refere à idolatria. Idolatria é adoração a ídolos e ídolo é qualquer coisa que colocamos no lugar de Deus. Quando deixamos de praticar nossa devoção a Deus em casa ou na Igreja, para fazermos outra coisa, como assistir a um programa de TV que gostamos; deixamos de nos dedicar ao estudo da Palavra de Deus e à oração, enfim não dedicamos parte do nosso tempo a Deus, mas permitimos que trabalhos, estudos, shows, diversões, namoro, amizades ou qualquer outra coisa nos tome este tempo que deveria ser dedicado exclusivamente a Deus em nossa vida, transgredimos este mandamento. O próprio Jesus Cristo respondeu a Satanás durante a tentação: “…Ao Senhor teu Deus adorarás, e só a ele servirás.” (ميٽس 4: 10 اپ). Adorar ao Diabo ou a qualquer outro ou outra coisa, mesmo que supostamente a Deus também, quem recebe esta adoração é o Diabo, pois como se lê nestes versículos, Deus só aceita adoração para Sí mesmo e para mais nada nem ninguém. É triste ver pessoas que sabem toda a vida de algum cantor ou ator famoso, mas nada sabe sobre seu próprio Deus Criador.
  • 2 حڪم (وي ايس 4-6): “Não farás para ti imagem de escultura, nem semelhança alguma do que há em cima nos céus, nem em baixo na terra, nem nas águas debaixo da terra. não te encurvarás a elas nem as servirás; pois eu, o Senhor teu Deus, sou Deus Zeloso, que visito a maldade dos pais nos filhos até a terceira e quarta geração daqueles que me odeiam, mas faço misericórdia até mil gerações daqueles que me amam e guardam os meus mandamentos.” Semelhantemente ao Mandamento anterior, este também se refere à idolatria, mas este é mais específico, trata diretamente sobre a adoração a imagens de escultura, ou seja estátuas feitas de madeira, gesso, pedra, metal ou qualquer outro material, na forma de animal ou pessoa, também gravuras em algum quadro de parede, às quais alguém dedica devoção religiosa, dirigindo-lhes preces, cumprimentos e até servindo-lhes água e comida; isto é adorar imagem de escultura, quem faz isto, transgride este mandamento. Há os que dizem que fazem tais rituais religiosos, não com a intensão de adoração, mas sim por respeito aos santos apóstolos e às pessoas que viveram tão próximas a Jesus que adquiriram traços de santidade; tudo bem que os tais podem ter realmente adquirido traços do caráter de Jesus, porém em momento algum isto os tornou dignos de adoração, conforme tais pessoas demonstram ao se prostrarem diante de uma imagem que supostamente represente alguma destas pessoas que andaram tão próximas de Jesus. Certa vez o apóstolo João prostrou-se diante de um Anjo para adorá-lo, mas o próprio Anjo, que constantemente convive na presença direta de Deus e que realmente tem caráter santo, recusou ser adorado, aconselhando a João: “…Olha, não faças isso! Sou conservo teu e de teus irmãos, os profetas, e dos guardam as palavras deste livro. Adora a Deus.” (APOCALIPSE 22:9). Se até mesmo um Anjo de verdade, vindo da parte do próprio Deus, recusou ser adorado e ainda se disse “conservo”, ou seja, servo de um servo, imagina se seria lícito adorar objetos inanimados, só por ter a forma de algo que conhecemos!
  • 3º مميٽريس (وي ايس 7): “Não tomarás o nome do Senhor teu Deus em vão, pois o Senhor não terá por inocente o que tomar o seu nome em vão.” Este Mandamento ordena reverencia ao pronunciar o nome de Deus. O nome de Deus, não pode ser pronunciado em piadas e chacotas, nem mesmo em momentos de ira, como é muito comum acontecer quando as pessoas estão indignadas com algo, dizem: “Ai meu Deus do céu!” em tom de voz exaltado. O mandamento é explícito ao afirmar que quem o transgredir, Deus não o considerará como inocente. Isto devido ao fato de que “Em nenhum outro há salvação, pois também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.” (ATOS 4: 12). Lembremo-nos que não se trata de um nome qualquer, é o nome do próprio Deus!
  • 4 حڪم (VS 8-11): “Lembra-te do dia do Sábado, para o santificar. Seis dias trabalharás, e farás toda a tua obra, mas o sétimo dia é o sábado do Senhor teu Deus. Não farás nenhum trabalho, nem tu, nem o teu filho, nem a tua filha, nem o teu escravo, nem a tua escrava, nem o teu animal, nem o estrangeiro que está dentro das tuas portas. Pois em seis dias fez o Senhor o céu e a terra, o mar e tudo o que neles há, mas ao sétimo dia descansou. Por isso abençoou o Senhor o dia de sábado, e o santificou.” Este é o Mandamento chamado “O Selo de Deus”, pois é o mandamento que identifica o Legislador de toda esta Lei. Os governantes possuem um selo, no qual estão contidas a identificação, a função e a jurisdição do mesmo; este mandamento identifica seu Legislador como sendo o próprio Deus, determina Sua função de Criador e apresenta Sua jurisdição como tendo domínio sobre tudo. Jesus também guardava o Sábado “Chegando a Nazaré onde fora criado, entrou num dia de Sábado, na sinagoga, segundo o seu costume e levantou-se para ler.” (ليوس 4: 16). E mesmo no porvir, quando Deus colocar fim ao pecado, na Nova Terra, os remidos continuarão adorando a Deus no Sábado, como se lê: “De uma lua nova a outra, e de um sábado a outro, vira toda a humanidade a adorar na minha presença, diz o Senhor.” (اساء 66: 23). Ao ler As Escrituras Sagradas, nota-se claramente que em momento algum, Deus mudou Seu santo dia de descanso para qualqer outro dia, nem autorizou quem quer que fosse a faze-lo. Reparemos agora, na expressão "منهنجو ڏينهن" que se repete nos versículos a seguir: “Guardareis os meus sábados, e reverenciareis o meu santuário. Eu sou o Senhor.” e “Guardareis os meus sábados, e o meu santuário reverenciareis.” (LEVÍTICO 26:2 e 19: 30 ترتيب ڏيندي); Vemos aqui, claramente, como Deus faz questão do Seu dia e é interessante perceber também, que em ambos estes versículos, Deus nos ordena guardar o Santo dia e reverenciar o Seu santuário… será que isto não serviria para nos lembrar em qual dia devemos ir à Igreja adorar ao Senhor? O próprio Jesus se declarou Senhor do Sábado, na seguinte declaração mencionada três vezes na bíblia: “Pois O Filho do homem é senhor do sábado.” (ميٽس 12: 8);“Portanto, O Filho do homem até do sábado é senhor.”(MARCOS 2:28) e “Então Jesus lhes disse: O Filho do homem é senhor até do sábado” (ليوس 6: 5). E há também um conselho Divino de promessa relativamente ao Sábado na Bíblia: “Se desviares o teu pé de profanar o sábado, de fazer a tua vontade no meu santo dia, e se chamares ao sábado deleitoso, e santo dia do Senhor, digno de honra, e o honrares não seguindo os teus caminhos, nem te ocupando nas tuas empresas, nem falando palavras vãs, então te deleitarás no Senhor, e te farei cavalgar sobre as alturas da terra, e te sustentarei com a herança de teu pai Jacó, a boca do Senhor o disse.” (اساء 58: 13-14).
  • 5º مميٽريس (وي ايس 12): “Honra a teu pai e a tua mãe, para que se prolonguem os teus dias na terra que o Senhor teu Deus te dá.” Honrar pai e mãe significa além de respeitar os pais biológicos, respeitar também os adotivos e autoridades acima de nós. Este foi um dos mandamentos citados por Jesus ao moço rico: “honra a teu pai e tua mãe, e amarás o teu próximo como a ti mesmo” (ميٽس 19: 19) Jesus tanto citou o mandamento na primeira parte do versículo com resumiu, na segunda parte, os cinco últimos Mandamentos da Lei, os quais se referem a como devemos nos relacionar uns com os outros (humanos).
  • 6 حڪم (VS 13): “Não matarás.” Este parece um Mandamento pequeno e simples, parece dizer apenas para não tirarmos a vida de outro ser humano, mas se refletirmos um pouco ele é mais abrangente que isto, pois não se mata alguém apenas fisicamente, é possível matar também emocionalmente; numa palavra ou ato ofensivos, é possível magoar profundamente alguém, mesmo que sem intenção, por isto e importante cuidar das nossas palavras e ações. E que dizer dos animais e vegetais, da natureza como um todo? O Mandamento não especifica تون انسانن کي ماري نه سگھندين، هو رڳو صرف "تون نه ماريو ", tornando-o muito mais abrangente; portanto, além de cuidar da forma como tratamos os outros também precisamos cuidar da forma como tratamos a natureza, afinal, “Tudo o que tem fôlego louve ao Senhor. Louvai ao Senhor.” (سمالوس 150: 6). Este foi o primeiro Mandamento citado por Jesus ao moço rico em مائيٽ 19: 18, lemos na primeira parte do versículo: "هن چيو ته ڪير؟ ۽ عيسي جواب ڏنو، "نه ماريو ..."
  • 7 حڪم (VS 14): "تون مٺو نه ٿيندو." Jesus citou também este mandamento ao moço rico, no mesmo versículo citado acima, com as seguintes palavras: “…não cometerás adultério…” ۽ اندر مائيٽ 5: 27-28 onde lemos: “Ouvistes que foi dito aos antigos: Não cometerás adultério. Eu, porém, vos digo: Qualquer que olhar para uma mulher com intenção impura, no coração já cometeu adultério com ela.” Este Mandamento, também pequeno, mas muito abrangente, nos ordena a não cometermos qualquer tipo de imoralidade. Em Levítico 18:6-23 existe uma lista do que podemos considerar como tipos de adultérios, e estão inclusos nesta lista: traição entre conjujes, incesto, pedofilia, homossexualismo e ato sexual de humanos com animais. Enfim, este Mandamento condena qualquer prática sexual fora do casamento legal e abençoado por Deus.
  • 8º مميٽريس (وي ايس 15): "چوري نه چئو." Este pequeno Mandamento que nos ordena não roubar, também foi um os Mandamentos citados por Jesus ao moço rico, ainda em مائيٽ 19: 18 e com as mesmas palavras da Lei: "... توهان چوري نه ڪيو ..." não podemos tomar posse do que pertence a outra pessoa, sem que esta o permita.
  • 9º مميٽريس (وي ايس 16): تون پنھنجي پاڙيسري تي ڪوڙي شاھدي نه کڻندين. O Mandamento que ordena a não testemunhar falsamente contra outra pessoa, também ordena não mentir em qualquer condição. Isto é tão grave, que na tentativa de condenar Jesus à morte, os próprios líderes religiosos transgrediram este Mandamento “Ora, os principais sacerdotes e todo o Sinédrio buscavam falso testemunho contra Jesus, para condená-lo à morte. E não acharam, apesar de se terem apresentado muitas testemunhas falsas. Mas, por fim, chegaram duas…” (ميٽس 26: 59-60) e em outro texto bíblico, lemos também as palavras pesadas de Jesus contra a transgressão deste Mandamento:

"توهان پنهنجي پيء، شيطان سان آهيو، ۽ توهان پنهنجي خواهش پوري ڪرڻ چاهيندا آهيو. هو شروعات کان قاتل هو، ۽ سچ ۾ قائم نه ٿيو، ڇو ته ان ۾ ڪو به سچ ناهي. جڏھن ڪو ڪوڙو ڀائيندو آھي تڏھن ھو پنھنجي نفس کي ٻڌائيندو آھي، ڇالاء⁠جو اھو ڪوڙو آھي ۽ ڪوڙو ڪوڙ آھي. (جوش 8: 44) aqui Jesus chama o diabo, também de homicida, considerando isto, lembremo-nos do sexto Mandamento já comentado anteriormente… mas considerando o restante do versículo, cuidemos das “mentirinhas” que às vezes são proferidas em piadas, fofocas e brincadeiras.

  • 10 حڪم (ايس ايس ايڪسڪسڪس): "تون پنھنجي پاڙيسريء جي گھر مٽائين نه ملندو، تون پنھنجي پاڙيسريء جي زال، ۽ نڪي سندس manservant، ۽ نڪي سندس maidservant، ۽ نڪي سندس ox، ۽ نڪي سندس گدا، ۽ نڪي ڪا شيء پنھنجي پاڙيسريء جي آهي ته مٽائين نه جان." Este é outro Mandamento que nos ordena não querermos para nós o que pertence a outros. Os sétimo e oitavo Mandamentos nos ordena a ملڪيت نه وٺو do que pertence a outro, sem que deixe de pertencer ao outro legalmente; o décimo mandamento ordena a نه ٿو چاهيو o que pertence a outro. Podemos novamente nos recordar do texto já citado acima deMateus 5:27-28 como exemplo, pois olhar para uma mulher [alheia] com pensamento impura, já é cobiça-la.

Primeiramente, é preciso deixar muito claro que em momento algum esta lei ou qualquer mendamento dela, foi abolido, como muitos pregam, dizendo que é lei de Moisés e que Jesus ao morrer na cruz a aboliu. Pode procurar em qualquer lugar na Bíblia, tanto no Velho quanto no Novo Testamentos, não encontrará em lugar algum qualquer texto que afirme a anulação de qualquer Mandamento desta Lei, ao contrário, pode-se notar acima, que encontramos todos os dez Mandamentos da Lei de Deus em ambos os Testamentos e o próprio Jesus afirmou: “Não penseis que vim destruir a lei (…) não vim para destruí-los, mas para cumpri-los. Em verdade vos digo que até que o céu e a terra passem, nem um jota ou um til se omitirá da lei, sem que tudo seja cumprido. Qualquer que violar um destes pequenos mandamentos, e assim ensinar aos homens, será chamado o menor no reino dos céus; aquele, porém, que os cumprir e ensinar será chamado grande no reino dos céus.”(ميٽس 5: 17-19). Com tais palavras, Jesus não deixou dúvidas a respeito da validade da Lei e do que de fato Ele fez com ela – a cumpriu – contudo, o fato de ter Ele cumprido a Lei, não a revoga, pois como se lê acima, Ele mesmo disse que não veio destruir (revogar) a Lei; ora, se ele não veio revogar a Lei, logo ela ainda é valida. E Jesus também disse: “Se me amais, guardareis os meus mandamentos.” (يوحنا 14: 15). Somente amando a Jesus, guardamos a lei. "جيڪڏھن منھنجي حڪمن تي عمل رکو تہ اوھين منھنجي پيار ۾ رھندؤ، جھڙيء طرح مون پنھنجي پيء جي حڪم سان رکيو آھي ۽ پنھنجي پيار ۾ رھندو." (جوش 15: 10). Aqui Jesus dá a receita para permanecermos no amor dEle – guardar a Sua Lei. De fato, somente amando a Jesus, guardamos esta Lei, pois Ele mesmo afirmou: “O meu mandamento é este: amai-vos uns aos outros como eu vos amei.” (جوش 15: 12). Estes dois versículos podem nos levar a uma interpretação equivocada, nos fazendo pensar em dois mandamentos, o do Pai e o de Jesus, mas Jesus esclaresce isto, ao responder a um doutor da lei, sobre qual é o grande mandamento, Ele disse: "تون پنھنجي خدا کي پنھنجي دل سان، پنھنجي سڄي روح ۽ پنھنجي سڄي ذھن سان پيار ڪرين. هي پهريون ۽ وڏو حڪم آهي. ٻيو، ساڳئي طرح سان، هي آهي: توهان پنهنجي پاڙيسريء کي پنهنجو پاڻ وانگر پيار ڪندو. پر انھن ٻن حڪمن مڙني شريعت ۽ نبين کي پھان ٿو. "(ميٽس 22: 37-39). Assim vemos que o cuprimento da Lei é o amor, pois amando a Deus, guardaremos do primeiro ao quarto Mandamento e amando nossos semelhantes, guardaremos do quinto ao décimo Mandamento.
Mas é interessante considerar que a Lei dos Dez Mandamentos, não foi a única dada por Deus, no monte sinai, a Moisés e aos israelitas; se prestarmos atenção, veremos que Deus deu os 10 Mandamentos e em seguida aconteceu o seguinte: “Quando o povo viu os trovões e os relâmpagos, e o clangor da buzina, e o monte fumegante, tremeu de medo, retirou-se, pôs-se de longe, e disse a Moisés: fala tu conosco, e ouviremos. mas não fale Deus conosco, para que não morramos. Respondeu Moisés ao povo: Não temais. Deus veio para vos provar, e para que o seu amor esteja diante de vós, para que não pequeis. O povo permaneceu em pé de longe, enquanto Moisés se chegou às densas trevas, onde Deus estava. Então disse o Senhor a Moisés: assim dirás aos filhos de Israel: Vistes que do céu eu vos falei.” (EXODUS 20: 18-22). Percebe? O povo aterrorizado com o espetáculo diante dele, se afasta e pede a Moisés que fale, então moisés se aproxima de Deus, Deus fala com ele e ele transmite ao povo as próximas ordenanças Divinas, as quais encontramos a partir do versículo 23.
قانون جو ھڪڙو فنڪشنل مقدس صحيفن ۾ بيان ڪيو آھي؛ ڪيترا ئي ان کي اهو چوڻ جو حڪم نه ٿا ڪن ڇاڪاڻ ته ان کي ڪوبه بچاء نه آهي، اهو لازمي آهي، جيتوڻيڪ اهي انهن مان ڪجهه سڃاڻندا آهن، اهو ضروري آهي.“De maneira que a lei nos serviu de aio, para nos conduzir a Cristo, a fim de que pela fé fôssemos justificados” (گلگيون 3: 24). Este versículo deixa muito claro que a lei funciona como “aio”, ou seja, como “guia” para nos conduzir a Cristo; é como um espelho, que nos mostra onde ainda estamos sujos, para que possamos nos limpar naquela parte também, assim é a Lei, nos mostra onde estamos pecando, para que recorramos a Jesus [que salva] a fim de obtermos o perdão e a salvação. Paulo mesmo afirmou: “Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não conheci o pecado senão por intermédio da lei. Pois eu não conheceria a concupiscência se a lei não dissesse: não cobiçarás.” (رومانووس 7: 7). Logo a Lei pode até não salvar, mas podemos dizer que contribui.

×

Portal Adventista de Baixo Guandu/ES

Seja Bem-Vindo (a), conheça os conteúdos da Igreja Adventista do Sétimo Dia.

× اسان سان رابطو ڪريو !!
G|translate Your license is inactive or expired, please subscribe again!